شيخ حسين انصاريان
228
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
وَيَنْعِهِ إِنَّ فِى ذلِكُمْ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ » « 1 » و اوست كه از آسمان آبى فرستاد و به وسيلهء آن گياهان گوناگون را [ از زمين ] رويانديم و از آن ساقهها و شاخههاى سبز درآورديم و از آن دانههاى متراكم را خارج مىكنيم و از شكوفهء درخت خرما خوشههاى سر فروهشته [ به وجود مىآوريم ] و باغهايى از انگور و زيتون و انار شبيه به هم و بىشباهت به هم [ بيرون مىآوريم ] ؛ به ميوهاش چون ميوه دهد و به رسيدن و كامل شدنش با تأمل بنگريد ، مسلماً در اين [ امور ] براى قومى كه ايمان مىآورند ، نشانههايى [ بر توحيد ، ربوبيّت و قدرت خدا ] ست . هُوَ الَّذِى جَعَلَ الشَّمْسَ ضِياءً وَالْقَمَرَ نُوراً وَقَدَّرَهُ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسَابَ مَا خَلَقَ اللّهُ ذلِكَ إِلَّا بِالْحَقِّ يُفَصِّلُ الآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ » « 2 » اوست كه خورشيد را فروزان و ماه را تابان قرار داد و براى ماه منازلى [ چون هلال ، تربيع ، بدر و محاق ] مقدّر ساخت تا شمار سال و حساب [ ماه ، هفته ، اوقات امور زندگى و تنظيم برنامههاى معيشت ] را بدانيد . خدا آنها را جز به درستى و راستى نيافريده ؛ او نشانهها را براى گروهى كه دانايند [ بدون هر گونه ابهام ] بيان مىكند . هُوَ الَّذِى جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِراً إِنَّ فِى ذلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ » « 3 » اوست كسى كه شبِ [ تاريك ] را براى شما پديد آورد تا در آن بياراميد و روز را نور افشان [ قرار داد تا در آن به كار و كوشش بپردازيد ] ؛ يقيناً در
--> ( 1 ) - انعام ( 6 ) : 99 . ( 2 ) - يونس ( 10 ) : 5 . ( 3 ) - يونس ( 10 ) : 67 .